Multinodulair struma richtlijn

Uiteraard dient vervolgens onderzoek te worden gedaan naar de oorzaak van de thyreotoxicose. Een verlaagde serum TSH-concentratie met normaal FT4 kan passen bij een T3-toxicose. T3- thyreotoxicose kan voorkomen bij multinodulair struma en beginnende M. Indien gekozen wordt voor een subtotale resectie van de schildklier verdient. Patiënten met een solitaire nodus of met een dominante nodus in een multinodulair struma worden verwezen naar een internist-endocrinoloog voor. Bij patiënten met een hyperthyreoïdie ten gevolge van een toxisch adenoom of een toxisch multinodulair struma wordt geadviseerd om als primaire therapie radioactief jodium of chirurgie te kiezen. Schildklierfunctiestoornissen_samenvatting. Met struma of krop wordt een zichtbare of voelbare vergroting van de schildklier bedoeld.

Met één knobbel noem je het een nodus. Met meer knobbels noem je het multinodulair. In Nederland wordt bij 10% van de jong volwassenen (geringe) krop gevonden. Bij vrouwen komen nodi frequenter voor dan bij mannen. De bevindingen bij lichamelijk onderzoek zijn bepalend voor de klinische uitslag solitaire nodus (=één knobbel) of multinodulair struma (=meerdere knobbels).

Ik ben het niet eens met de opmerking om bij een toxisch multinodulair struma de combinatiebehandeling met thiamazol en thyroxine levenslang voort te zetten. Verantwoording: Vereniging Klinische Genetica Nederland, Type: Landelijke richtlijn. De benigne schildklierafwijkingen bestaan uit: multinodulair struma, adenomateuze noduli en folliculaire adenomen, soms in combinatie met functiestoornissen. In een studie van Lasithiotakis werd in 65% van de patiënten met een multinodulair struma cytologische verdenking op maligniteit geuit. Bij de evaluatie van een schildkliernodus of multinodulair struma komen diverse vragen aan de orde. De vraag of er sprake kan zijn van een.

Welke klachten kunnen optreden? De huisarts krijgt richtlijnen voor de diagnostiek en behandeling van hypo- en hyperthyreoïdie en struma. Bij een solitaire nodus of één grote nodus in een multinodulair struma verwijst de huisarts door. De behandeling van toxisch adenoom en toxisch multinodulair struma hangt af van de leeftijd van patiënt, de hoeveelheid klachten en de mate van hyperthyreoïdie.

Indien er weinig klachten zijn en de schildklierwaarden slechts licht verhoogd zijn, zal de behandeling bestaan uit toediening van radioactief jodium, zie ook. In het geval van een ( multi)nodulair struma of toxisch adenoom gaat de voorkeur uit naar behandeling met radioactief jodium of thyreoïdectomie. Voor de behandeling van de ziekte van Graves en multinodulair struma is een stappenplan opgenomen. Flowdiagram van het diagnostische traject van patiënten met een verdachte schildkliernodus, volgens de IKN- richtlijn. De solitaire nodus komt voor bij.

Multinodulair struma richtlijn

Het betreft hier de richtlijn over het goed gedifferentieerd schildkliercarcinoom. Diffe- rentieer in de overige gevallen op grond van de uitslag van de scan tussen de ziekte van.

Graves, het ( multi) nodulair struma, de stille of pijnloze lymfocytaire thyreoïditis en het toxisch adenoom. Richtlijnen beleid bij hypothyreoïdie. Een hypothyreoïdie vereist geen acuut ingrijpen. Ook zijn jodiumhoudende contrastmiddelen een bron van jodiuminname, omdat een klein deel in ongebonden vorm aanwezig is. De hoeveelheid vrij jodium verschilt.

Benigne structurele schildklierafwijkingen (o.a. adenomen, multinodulair struma ). Vasculaire afwijkingen (inclusief multipele intracraniële veneuze anomalieën). Benigne mammapathologie, bestaande uit multipele (“ontelbare”) en bilaterale fibroadenomen, hamartomen, tubulaire adenomen, intraductale. Mentale retardatie (IQ <75). De TSH-concentratie neemt toe wat leidt tot kropvorming van de schildklier (struma). Nederlandse Internisten Vereni. Deze bijwerking komt na een tot. Dat wordt ook wel een "toxische nodus" genoemd of een "toxisch multinodulair struma " als je meerdere nodi (knobbeltjes) hebt. Als je nog geen consult bij een gespecialiseerde internist hebt gehad, vraag dan een verwijzing.

Met de huidige routine testen kan geen onderscheid worden gemaakt tussen stimulerende en blokkerende antistoffen ( uit richtlijn NIV). De site waar medisch specialisten en verpleegkundigen oncologische richtlijnen kunnen vinden.